Volkskalender
Sint
Antonius van Padua,
Antonius
van Lissabon of Heiligen Dinsdag.
13 juni
Antonius van
Padua is steeds een zeer geliefde heilige geweest en werd vooral aanroepen om
iets dierbaars terug te vinden. Er was een tijd dat Sint Antonius in ieder huis,
steeds klaar voor het werk, op de schouw was terug te vinden.
Een altaar in
Stekene dat aan hem is gewijd werd
uitgevoerd door Robert Van Caelenbergh uit Aalst volgens het plan van Julius
Goethals uit dezelfde stad en werd hier bij de verbouwingswerken van 1898
opgericht. Het monogram van de heilige staat onderaan de tafel.
Het retabel
stelt twee gebeurtenissen voor die het leven van deze heilige bijzonder
gemarkeerd hebben: Het eerste tafereel stelt Antonius voor die in Lissabon het
lijk van een vermoorde jongeman laat getuigen ten gunste van zijn vader die
valselijk beschuldigd was van die moord. Na zijn getuigenis was hij terug een
lijk. Het tweede stelt de ezel voor die gaat knielen bij het Heilig Sacrament,
liever dan de zak met haver aan te spreken en zodoende zijn ketterse meester
overtuigt van de aanwezigheid van Christus in dit Heilig Sacrament.
Op 13 juni is het feest van de
Heilige Antonius van Padua, patroonheilige van de (geboren vermoedelijk 15 aug.
1195 te Lissabon en gestorven 12 juni 1231 te Padua). De naam Antonius - Antoon,
Anton, Antonia (Ned.) Anthony (Eng.) Antoine, Antoinette (Fr.) Antao (Port.) -
betekent: de vooraanstaande, de onschatbare.
Op vijftienjarige leeftijd werd Fernao Martin de Bulhoës augustijnermonnik in
het Mosteiro de Sancta Cruz te Coïmbra.(Portugal) Hij wilde missioneren en ging
daarom over naar de orde van de Franciscanen. Hij werd minderbroeder en nam de
kloosternaam Antonius aan. Hij werd in 1219 uitgezonden naar Marokko, maar moest
vanwege zijn zwakke gezondheid naar Portugal terugkeren. Door een storm dreef
zijn schip af naar Messina op Sicilië en zo werd Italië zijn werkterrein. Hij
werd leraar en volksprediker in Noord-Italië. Hij legde vooral de nadruk op de
boetedoening en promootte erg het sacrament van de biecht. Ook was hij een tijd
werkzaam in Zuid-Frankrijk. Hij probeerde er de ketters, de Albigenzen en te
Katharen te overtuigen van hun ongelijk. Daar slaagde hij evenwel niet in. In
1222 werd hij in Forli (It.) priester gewijd. In 1231 kwam hij in Padua terecht.
Daar preekte hij bijna vijftig dagen achtereen, van aswoensdag tot op het
Paasfeest. Er volgde een golf van bekeringen. Op 12 juni verbleef hij in het
klooster te Camposampiero in de buurt van Padua. 's Middags aan tafel werd hij
onwel. Waarschijnlijk kreeg hij een beroerte. Hij wenste nog overgebracht te
worden naar Padua. Met een langzame ossenwagen werd hij er heen gevoerd. Kort na
zijn aankomst aldaar stierf hij. Voortaan zou hij "Antonius van Padua"
heten. Dank zij de vele wonderen als gevolg van zijn optreden verkreeg hij al
één jaar na zijn dood, zijn heiligheid. Hij wordt afgebeeld als een slanke
jongeman. In werkelijkheid was hij vanwege een gestoorde stofwisseling nogal
gezet.
-
Het laten spreken van een pasgeboren
kind. (De baby verklaarde de moeder onschuldig aan overspel.) De vrouw van een
ridder werd door haar man van overspel beschuldigd. Haar kind had een opvallend
donkere huidskleur. De ridder beschuldigde haar van overspel met een neger. Toen
het kind gedoopt werd was Antonius toevallig in de stad. (Ferrara) Antonius die
van de roddel op de hoogte was kwam tussenbeide. Hij vroeg aan de baby wie zijn
vader was. Het kind wees op de ridder en zei met duidelijke stem: "Hij is
het!" - Incident gesloten.
- Het preken voor ademloos toeluisterende vissen. De vissen hielden gedurende de
gehele preek hun kop boven water. Op het einde van de preek knikten ze om
Antonius te bedanken en openden ze geluidloos hun bek, als om te zeggen dat de
preek hun bevallen was.
- Een verschijning van het kind Jezus. Jezus verscheen hem in de gedaante van
een kind, liet zich door hem omhelzen en streelde hem over het voorhoofd.
- Op twee plaatsen tegelijk zijn. (bilocatie) Op een dag stond Antonius te
preken voor een volle kerk in Montpellier toen hij zich herinnerde dat thuis, in
Brive, de broeders op hem stonden te wachten voor het gebed. Deze dubbele
plicht: preken en bidden kon hij vervullen door op twee plaatsen tegelijk te
zijn.
- Het terugvinden en weer aanzetten van een afgehakte voet. In een van zijn
preken had Antonius geciteerd uit het evangelie: "Geeft uw hand of voet
aanleiding tot zonde, hak ze af en werp ze weg, het is beter verminkt door het
leven te gaan dan met twee handen of voeten in het eeuwige vuur te worden
geworpen." (Mt. 18:8) Een jongeman die de raad van Antonius letterlijk had
opgevolgd werd door hem geholpen. Antonius spoorde de weggeworpen voet weer op
en zette hem opnieuw vast op de juiste plek. ( Het blijft de vraag, wat had die
jongeman met zijn voet misdaan???)
Vanwege dit laatste wonder wordt de populaire volksheilige aangeroepen bij
verloren en gestolen zaken. "Sint -Antonius beste vrind, zorg dat ik
.....weer vind." Mocht die korte formule het niet doen, probeer dan de
volgende, die wat uitgebreider is: "Heilige Antonius van Padua, zalige
vrucht van Spanje (Portugal), minnaar van Gods huis, breng astemblieft
mijn..............terug thuis".
Tijdens de vasten predikte de
H.Antonius zo overtuigend, dat de mensen spontaan begonnen te wenen en als boete
naakt door de straten smeekten om vergeving. (Zoiets zouden we nooit kunnen
geloven, tenzij dat we enkele weken geleden gelijkaardige taferelen afspeelden
in Brugge. Ook hier duidelijk ontheemden
op zoek naar een identiteit.)
Padua, waar de relieken van Antonius
bewaard worden, is de derde bedevaartsplaats na Rome en Lourdes. Op 6 januari
1981 werd de sarcofaag geopend waarin het lichaam sinds 1263 rustte. De
sarcofaag bevatte drie in doeken gewikkelde pakken met de stoffelijke resten:
het geraamte met schedel, haar, kleine botjes en het habijt. Het medisch
onderzoek bracht aan het licht dat hij ongeveer
1,68 m
lang was. De schedel was ovaal en langwerpig. Onder de knie bevond zich aan het
scheenbeen een duidelijke bult, ongetwijfeld het gevolg van het vele en lange
knielen.
SINT-ANTONIUSBROOD
In veel kerken vindt of vond men een offerblok met het
opschrift "St.-Antoniusbrood". Daarmee wordt een gift voor de armen
bedoeld. Het gebruik vond zijn oorsprong in Frankrijk.
Op 12 augustus 1890 kon Louise Bouffier uit Toulon de deur van haar winkel niet
openkrijgen. Ze haalde er een vakman bij, maar die slaagde er ook niet in het
slot open te krijgen. Ze vreesde dat hij de deur zou beschadigen, want hij was
in zijn werkplaats zwaarder materiaal gaan halen. Louise beloofde Antonius dat
ze de armen zou bijstaan als haar deur ongeschonden bleef. De man kwam terug met
een zware hamer, maar probeerde eerst nog eens met de sleutel en... de deur ging
moeiteloos open. Uit dankbaarheid plaatste Louise een Antoniusbeeld en een
offerbusje. Dit gebruik deinde uit over heel West-Europa. Toen op de parochie
St-Antonius-Vuurtoren, de processie nog uitging (van 1901 tot 1970) werd door
een groep schoolkinderen het St.-Antoniusbrood meegedragen.
http://users.pandora.be/federatie-bredene-vuurtoren/Sint-Antonius/Sint-Antonius.html
http://www.deuzie.be
Hoe heet je; Voornamen.
Afleidingen voor jongens; Antal (hon), Antek
(slav), Antheunis (ze), Anthonie,
Antius, Antoine, Antonie, Antonien, Antoinon, Toinon, (Fr), Anthonius,
Antonius, Anthonus, Anthony,
Antonell, Thony, Tonny, (eng), Anton,
Toni, (dui/tsj) Antonas (lit), Antonello, Toni, Tonio, (it),Atoni
(po), Antonides, Antonis (gri),
Antonijn, Antoon, Teune, Teun, Theunis, Theun, Antwan, Antoninus, Toon, Thoon,
Toen, Toin, Toine, Thoinne, Ton (vl), Antonin
(vl/tsj), Antonio (it/spa), Thon, Thonus (ndl),
Tonis, Tonjes, Tonke, Tunnis (fri) man.
Afleidingen voor meisjes;
Anteunette, Anteunnette, Net, Nette, Netje, (vl),
Anthonette, Anthoinette
(fr), Anthonia, Anthonella, Antoinet,
Antonet, Thona, Thonya (eng), Antoinetta
(sp), Antje, Tuniske, Thunke, Tuntje,
Tuniske (fri), Antoni, Thonia, (it), Tonja
(rus) ,
